«ارتدوکس» اثر جی. کی. چسترتون، کاوشی فلسفیانه است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. چسترتون در این اثر، در پاسخ به نقدهایی که بر نوشتههای پیشین او، بهویژه «بدعتگذاران»، وارد شده است، فلسفهٔ ایجابی خود را که بر ارتدوکسی مسیحی استوار است ارائه میکند. متن، از خلال تأملات شخصی و فکری، چگونگی رسیدن او به باورهایش را روشن میسازد و به موضوعاتی چون سنت، تخیل و ضرورت برقراری تعادل میان آشنا و بیگانه میپردازد. آغاز «ارتدوکس» زمینه را برای سفر چسترتون در مسیر خودشناسی فراهم میکند؛ آنگاه که او دربارهٔ موضع فلسفی خویش تأمل میورزد. او از تأثیر منتقدان پیشین یاد میکند و بر اهمیت ارائهٔ توضیحی برای ایمانش تأکید میگذارد. وی از استعارهای زنده دربارهٔ مردی که انگلستان را کشف میکند بهره میگیرد و چنین القا میکند که سفر فلسفی او بازتابی از پی بردن به حقایقی از پیش موجود است. چسترتون با گرایش مدرن به انکار تجربههای بنیادین انسانی، مانند وجود گناه، مخالفت میکند و در عین حال بر ضرورت نگاهی رمانتیک به جهان تأکید میورزد؛ نگاهی که شگفتی را با احساس تعلق درهم میآمیزد. این بخش آغازین، روایتی شخصی را درهمتنیده با بحثهای گستردهتر فلسفی شکل میدهد و در نهایت، دعوتی است از خوانندگان تا دربارهٔ باورهای خود تأمل کنند.
همراه بدعتگذاران نسخهٔ بهبودیافتهای از این عنوان موجود است، کتاب الکترونیکی #16769