«آثار ناپلئون بناپارت، جلد چهارم» نوشته ناپلئون اول، امپراتور فرانسه، یک روایت تاریخی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این جلد از آثار گردآوریشده ناپلئون به بررسی رویدادهای مهم سیاسی و نظامی سال ۱۸۰۶، سالی کلیدی در دوران حکومت او، میپردازد؛ زمانی که او قدرت خود را تقویت کرد و اتحادیههای استراتژیکی برقرار نمود، بهویژه با خانواده و قلمروهایش. در آغاز این متن، مجموعهای از نامهها و اعلامیهها آورده شده است؛ در آنها ناپلئون به سنا مکاتبه کرده و رویدادهای سیاسی مهمی را از جمله صلح با اتریش و ازدواج پسرش با یک شاهزاده بایرنی، تشریح کرده است. او بر عزم خود برای تثبیت نظام جانشینی و چارچوبهای قانونی امپراتوری فرانسه تأکید داشته، همچنین اهمیت پیروزیهای نظامی و مانевرهای سیاسی علیه تهدیدات پروس را برجسته کرده است. در طول این بخش، صدای قدرتمند ناپلئون بهوضوح قابل مشاهده است؛ او به لزوم وحدت در امپراتوری خود اشاره کرده، از متحدانش سپاسگزاری نموده و برای درگیریهای آینده آماده شده است؛ این موارد زمینهساز رویدادهای نظامی دрамاتیکی در دوران بعدی زندگی او هستند.