کتاب «شواهد مسیحیت» اثر ویلیام پیلی، اثری الهیاتی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این رساله مبانی تاریخی و عقلانی مسیحیت را بررسی میکند و با تحلیل زندگی و رنجهای پیروان نخستین آن، و نیز رویدادهای معجزهآسایی که به بنیانگذار آن، عیسی مسیح، نسبت داده میشوند، از اعتبار آن دفاع میکند. این اثر میکوشد ثابت کند که روایتهای این شاهدان نخستین نهتنها اصیلاند، بلکه شواهد تاریخی فراوانی نیز از آنها پشتیبانی میکند. در آغاز کتاب، از قدردانی نویسنده از جناب جیمز یورک برای فراهم کردن فرصتی مهم در محیط دانشگاهی سخن به میان میآید. پیلی با بحث درباره ضرورت وحی الهی و اینکه چنین وحیای بهطور طبیعی با رویدادهای معجزهآسا همراه خواهد بود، زمینه را برای استدلالهای خود فراهم میکند. او این دیدگاه را مطرح میسازد که هرچند معجزات ممکن است نامحتمل به نظر برسند، هنگامی که با وحی یک الوهیت پیوند داشته باشند، از اعتبار بیبهره نیستند. پیلی بر فداکاریهای شاهدان نخستین مسیحیت تأکید میکند و بر آن است که ماهیت آزمونهای آنان و درستکاری شهادتشان، پایهای استوار برای اصالت این ایمان فراهم میآورد. این مقدمه شالودهای محکم برای بررسی بعدی شواهد مؤید باور مسیحی در سراسر متن فراهم میکند.