‘Le Horror Altissime’ van Arthur Conan Doyle is een verzameling verhalen waarin elementen van horror en avontuur worden gecombineerd. Het boek werd aan het begin van de 20ste eeuw geschreven. De verhalen draaien om het mysterieuze lot van een piloot genaamd Joyce-Armstrong, die tijdens een vlucht op grote hoogte verdwijnt. Hierdoor worden thema’s als menselijke angst en het onbekende dat schuilt in de atmosfeer naar voren gebracht. Door de beschrijving van Joyce-Armstrongs ambities en de angstaanjagende fenomenen die hij tegenkomt, worden de grenzen tussen wetenschap en bijgeloof verlegd. Het verhaal ontvouwt zich wanneer Joyce-Armstrong een reis begint naar hoogtes boven de 12 kilometer; gedreven door ambitie en een dorst naar ontdekking. Tijdens zijn vlucht komt hij oog in oog te staan met vreemde, angstaanjagende wezens, die hij ‘luchtwildernis’ noemt – dit suggereert het bestaan van onbekende levensvormen en potentieel gevaar in de atmosfeer. Zijn ontmoetingen worden steeds surrealer en angstaanjagender, tot ze culmineren in een strijd om het overleven tegen een dreigend wezen dat zich buiten het natuurlijke begrip bevindt. Het verhaal combineert deze wetenschappelijke exploratie met een diepe angstgevoel, waardoor lezers worden gedwongen na te denken over de dunne grens tussen ambitie en gevaar in de oneindigheid van de ruimte boven de aarde. Het lot van Joyce-Armstrong blijft onzeker, waardoor lezers worden uitgedaagd om de overweldigende mysteries van het universum te verkennen.
De angst voor hoogtes