„Le Horror Altissime” Arthura Conana Doyle’a to zbiór opowiadań łączących elementy hororu i przygód, napisanych na początku XX wieku. Opowieść skupia się na tajemniczym losie pilota o imieniu Joyce-Armstrong, który znika podczas lotu na dużych wysokościach, co otwiera drogę do rozmyślań o ludzkim strachu i tym, co kryje się w górnych warstwach atmosfery. Poprzez portret ambicji Joyce-Armstronga oraz niepokojących zjawisk, na które napotyka podczas lotu, powieść podważa granice nauki i superstycji. Historia rozgrywa się w momencie, gdy Joyce-Armstrong rusza w podróż ponad 12 kilometrów wysokości, powodowany ambicją i chęcią odkryć tajemnice wszechświata. Podczas wznoszenia się napotyka na dziwne i straszliwe stworzenia, które nazwa „powietrzną dżunglą”, co wskazuje na istnienie nieznanych form życia i potencjalnych zagrożeń w atmosferze. Jego spotkania stają się coraz bardziej surrealistyczne i makabryczne, a kulminacją jest walka o życie z groźnym siłownikiem, który wydaje się przekraczać granice ludzkiego pojęcia. Opowieść łączy naukowe eksploracje z głębokim poczuciem strachu, skłaniając czytelników do zastanowienia nad cieniutką linią pomiędzy ambicją a niebezpieczeństwem w bezkresnej przestrzeni powyżej Ziemi. Lość Joyce-Armstronga pozostaje nieznana, co skłania czytelników do rozmyślań nad ogromnymi tajemnicami wszechświata.
Strach z wysokości