«فیدرون» نوشته افلاطون، یک گفتوگو است که حدود سال ۳۷۰ قبل از میلاد نوشته شده است. سقراط در خارج از آتن با فیدرون جوان روبرو میشود؛ فیدرون تازه یک سخنرانی درباره عشق را شنیده است. آنچه که با یک پیادهروی در منطقه روستایی آغاز میشود، به تدریج به یک بررسی فلسفی عمیق درباره عشق، بلاغت و روح انسان تبدیل میگردد. سقراط و فیدرون از طریق سه سخنرانی متضاد، درباره اینکه آیا بهتر است به کسی که عاشق است یا به کسی که عاشق نیست توجه داد، بحث میکنند؛ در نهایت این بحث به پرسشهای عمیقتری درباره دیوانگی الهی، ماهیت روح و شیوه صحیح استفاده از سخنرانی قانعکننده منجر میشود.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Phaedrus_(dialogue))