„Fedros” Platona to dialog napisany około 370 r. p.n.e. Sokrates spotyka młodego Fedrosa poza Atenami; ten właśnie usłyszał przemówę o miłości. Wędrówka po wsi przeradza się w dogłębną filozoficzną dyskusję na temat miłości, retoryki i natury ludzkiej duszy. Poprzez trzy sprzeczne przemowy Sokrates i Fedros rozważają, czy lepiej wspierać kogoś, kto kocha, czy kogoś, kto nie kocha, a w rezultacie dochodzą do bardziej zasadniczych pytań dotyczących boskiej szaleństwa, istoty duszy oraz prawidłowej techniki przemówień przekonujących.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Phaedrus_(dialogue))