‘Phaedrus’ van Plato is een dialoog die rond 370 voor Christus is geschreven. Socrates ontmoet de jonge Phaedrus buiten Athene; deze heeft net een toespraak over liefde gehoord. Wat eerst een wandeling in de natuur lijkt, verandert in een uitgebreide filosofische bespreking over liefde, retoriek en de menselijke ziel. Door middel van drie tegenstellingende toespraken debatteren Socrates en Phaedrus of het beter is om iemand die je liefhebt te steunen of iemand die je niet liefhebt; hierdoor komen dieper liggende vragen naar de aard van de goddelijke waanzin, de natuur van de ziel en de juiste manier van overtuigend spreken naar voren.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Phaedrus_(dialogue))