‘La Pantoufle de Sapho’ van Leopold von Sacher-Masoch is een fictieve verhaal dat werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. Het boek draait waarschijnlijk om thema’s als liefde, kunst en obsessie, geset tegen de levendige achtergrond van het theaterleven in Wenen. De verhaallijn speelt zich af in een wereld waar de bewondering voor een talentvolle actrice samenvloeit met de intense passie van haar bewonderaars, waardoor de complexiteit van menselijke emoties wordt verkend in het kader van optreden en persoonlijke offers. Het verhaal volgt de beroemde Wenerse actrice Sophie Schroeder, die het publiek betovert met haar ongewone talent. Een van haar bewonderaars is Félicien de Wasilewski, een Poolse edelman die op het moment dat hij haar voor het eerst ziet optreden verliefd in haar raakt. Ondanks zijn rijkdom en adellijke status staat hij voor de uitdagende taak om haar liefde te winnen; dit proces wordt verweven met een reeks gebeurtenissen die te maken hebben met een verdwenen pantoffel. Als hun wegen elkaar kruisen, worstelt Sophie met de gevolgen van haar invloed op de mensen om haar heen, terwijl Féliciens verlangen een obsessie wordt. Uiteindelijk vertelt het verhaal een geschiedenis over artistieke toewijding, onvervulde liefde en de grenzen die men bereid is te overschrijden in de naam van passie.