ئوكتاۋ ۇزاننىڭ «ۋېنېرا كالېندارى » دېگەن ئەسىرى 19 - ئەسىرنىڭ ئاخىرلىرىدا يېزىلغان خىيالىي ئەسەردۇر . بۇ ھېكايە مۇھەببەت ، ئارزۇ ۋە ئىنسانلار مۇناسىۋەتلىرىنىڭ مۇرەككەپ لىكلىرى تېمىسىنى ، ئەقىللىق ھەم كۆپىنچە سىنىزمچى بايان قىلغۇچىنىڭ نەزىرىدىن تەسۋىرلەيدۇ . پىرسوناج لار جەمئىيەت قائىدىلىرى ئارىسىدا ئۆز قىزغىنلىقلىرى ۋە مۇھەببەت مۇناسىۋەتلىرىنىڭ مۇرەككەپ لىكلىرىنى ئىزدەيدۇ ؛ بولۇپمۇ ئۆزىگە ئاڭلىق بولغان بىر ئادەمنىڭ ئىش-ئىزلىرىغا ئالاھىدە دىققەت قىلىنغان . ئەسەرنىڭ باشلىنىشىدا بىر پروتاگونىست تونۇشتۇرۇلۇپ ، ئۇ ئۆزىنىڭ ئىلگىرىكى مۇھەببەت تەجرىبىلىرى ۋە مۇھەببەتنىڭ ماھىيىتى توغرىسىدا تەپەككۈر قىلىدۇ . ئۇ بابېت ناملىق ياش خانىم بىلەن بولغان كۆرۈشۈشىنى بايان قىلىپ ، شۇ كۆرۈشۈشنىڭ ئۇنىڭ قىزغىنلىق ۋە خىيانەت توغرىسىدىكى تەپەككۈرلىرىگە تۈرتكە بولغانلىقىنى ئېيتىدۇ . پروتاگونىستنىڭ تەپەككۈرلىرى دىمۇ ، ئۇنىڭ مۇھەببەت مۇناسىۋەتلىرى جەريانىدا باشقۇرغان ئىش-ئىزلىرىدا دىمۇ ھېس يات ۋە ئىرونىيە بار . ئۇ ، ئەنئەنىۋى مۇھەببەت تەلەپلىرىدىن ئازاد بولۇش تۇيغۇسىنى يەتكۈزگەن ھەم مېھرىبانلىق ، ئەسلىمە ۋە خۇشاللىقنىڭ كۆزنى يورۇتۇپ ئۆتۈپ كېتىدىغان ئالاھىدىلىكىنى ئاشكارىلاپ بەرگەن .