„Masakím” Andresa Pascuala to filipiński romans napisany na początku XX wieku. Opowieść dotyka tematów miłości, zdrady oraz konsekwencji samolubnych działań w kontekście filipińskiego społeczeństwa. Przedstawia wyrazisty obraz trudności i emocjonalnego chaosu, z którymi muszą stawić czoła bohaterowie, na tle kulturowych oczekiwań i norm. Narracja opisuje intensywną romansową relację pomiędzy Pepingiem a Delangiem, eksplorując ich głębokie uczucia wzajemne oraz wyzwania wynikające z nacisków rodziny i społecznych oczekiwań. Konflikty pogłębiają się, gdy niesporozumienia i zazdrość doprowadzają do tragicznych konsekwencji. Sytuacja przyjmuje mroczny obrót, gdy intensywność ich miłości kulminuje w momencie nieszczęsnego aktu przemocy, co powoduje ból i skruchę. W ogóle „Masakím” oferuje bolesną refleksję nad ludzką naturą, pokazując wpływ wyborów na życie człowieka oraz kruchkość miłości.