„Duchy w niewoli: Zbiór wierszy” C.S. Lewisa to zbiór poezji wydany w 1919 roku. To pierwsze publikowane dzieło autora, napisane w wieku dwudziestu lat pod pseudonimem po powrocie z I wojny światowej, prezentuje światopogląd znacznie różny od tych, które pojawiły się później w jego twórczości. Zbiór składa się z trzech części: „Więzienie”, „Wahania” i „Ucieczka”. Wiersze te eksplorują tematy duchowego uwięzienia, okrucieństwa natury oraz ludzkiej rozczarowania, patrząc na nie z perspektywy agnostycznego nastawienia; w ich treści często występują motywy mitologii i obrazów z czasów wojny.