‘Llibre D’històries’ van Raimón Casellas is een verzameling verhalen die waarschijnlijk zijn geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Dit werk duikt in de complexiteit van menselijke ervaringen en mengt fictie met elementen uit de werkelijkheid. Het verkent hoe verhalen kunnen ontstaan uit alledaagse gebeurtenissen tot zinvolle vertellingen. Er worden verschillende personages voorgesteld, waaronder Marc Palau, een jonge historicus, en zijn rijke, sceptische oom – beiden vertegenwoordigen de tegenstelling tussen intellectuele zoektochten en materiële rijkdom. Het begin van het boek legt de basis voor een verdiepend onderzoek naar het proces van verhaalvertellen; de verteller reflecteert over de innige menselijke drang om ervaringen met anderen te delen. Deze drang wordt gezien als een noodzaak voor emotionele verbindingen, maar ook als een artistieke impuls die leidt tot versterkte versies van gebeurtenissen door middel van vertelling. De eerste anekdotes laten deze personages hun relatie met literatuur, de samenleving en persoonlijke ambities zien; bijvoorbeeld Marc’s interactie met zijn oom, die symbool staat voor praktisch materialisme. Dit contextuele geheel vormt een rijke basis voor de verhalen die volgen, waarin thema’s als aspiraties, creativiteit en de spanning tussen intellect en commerciële belangen centraal staan.