‘Confessions of an English Opium-Eater’ van Thomas De Quincey is een autobiografisch verslag dat in 1821 werd gepubliceerd. In dit boek beschrijft De Quincey zijn verslaving aan laudanum en de diepe gevolgen hiervan voor zijn leven – van de genoegens die het gebruik in eerste instantie bracht, tot de nachtmeren en visioenen die het veroorzaakte. Het verhaal begint met zijn moeilijke jeugd als zwerver in Londen en beschrijft daarna zijn relatie met opium in levendige, verleidelijke taal. Dit pionierswerk bracht De Quincey op één dag beroemdheid en vormde de manier waarop het brede publiek over opium ging denken voor generaties na.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Confessions_of_an_English_Opium-Eater