کتاب «ماجراهای هنر» نوشته مارسدن هارتلی، مجموعهای از مقالات غیررسمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این اثر بازتابی شخصی و گفتوگومحور از هنر ارائه میدهد؛ موضوعاتی مربوط به نقاشان، فعالیتهای سرگرمی عامه و شاعران را در بر میگیرد و در عین حال دیدگاه منحصربهفرد هارتلی به عنوان یک هنرمند و منتقد را نشان میدهد. سبک نوشتار این کتاب با حسی از خودجوشی و صراحت مشخص میشود؛ تمرکز بیشتری بر پاسخهای عاطفی به هنر دارد تا تحلیلهای سختگیرانه. در ابتدای کتاب، یک پیشگفتار و مقدمه آورده شده است که نقش منتقد را به عنوان بخشی جداییناپذیر از فرآیند خلاقیت تأکید میکند. هارتلی درباره رابطه بین هنرمندان و منتقدان صحبت میکند و معتقد است که هنرمندان باید با نقد به عنوان بخشی از مسیر خلاقیت خود روبرو شوند. او تقدیر عمیقی از خلاقیت مردم بومی، بهویژه سرخپوستان آمریکا، ابراز کرده و سنتهای هنری غنی آنها را از طریق رقص و ابرازات مراسمی توضیح داده است. این مقدمه، لحنی برای کتاب فراهم میکند که قصد بررسی ماهیت هنر و تأثیر آن بر تجربه انسانی را دارد؛ این اثر نگاهی عمیق به هنرهای کلاسیک و مدرن از دیدگاه هارتلی ارائه میدهد.