‘L’automne d’une femme’ van Marcel Prévost is een roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De verhaal draait om Julie Surgère, een jonge vrouw die haar emoties en relaties probeert te begrijpen, vooral haar complexe gevoelens voor Maurice Artoy. Hierbij worden ook de maatschappelijke verwachtingen en persoonlijke dilemma’s besproken. De roman verkent thema’s als liefde, moraal en de moeilijkheden die vrouwen in een wereld die vaak wordt geregeerd door mannen ondervinden. In het begin van het verhaal worden we voorgesteld aan een stille kapel in Parijs waar veel vrouwen troost en verbinding met hun geloof zoeken. Hier ontmoeten we Julie; zij vertoont grote innerlijke verwarring tijdens haar gebeden. Na een gesprek met abt Huguet komt ze erachter dat haar emotionele problemen dieper gaan dan eerder gedacht. Ze beseft hoe sterk haar gevoelens voor Maurice zijn en overweegt de ongepaste aard van hun relatie. De opening van het verhaal zet de toon voor Julies moeilijke zoektocht naar zichzelf en de morele dilemma’s die ze moet oversteken om haar eigen verlangens in evenwicht te brengen met de verwachtingen van de samenleving.