«گرسنگی کاموئنس» اثر آنتونیو دوارته گومش لئال، شعری تأثیرگذار است که در چهار سرود تقسیم شده و در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر ادبی به سرنوشت تراژیک لوئیس دِ کاموئنس، شاعر بزرگ پرتغالی، میپردازد و مبارزه او با فقر و بیتوجهی را در جامعهای به تصویر میکشد که ارزش نبوغ هنری را به رسمیت نمیشناسد. شعر با لحن اندوهناک و تصاویر غنی خود، مضامین رنج، بیعدالتی و دستاوردهای فراموششده هنرمندان را مطرح میکند. شعر با تصویری دراماتیک از کاموئنس آغاز میشود؛ او در خیابانهای لیسبون سرگردان است و گرسنگی و تنگدستی آزارش میدهد، و بدینسان اندوه نابغهای را بازمیتاباند که زمانی بزرگ بوده است. روایت از خلال تأملات او درباره زندگیای سرشار از شکوه و الهام پیش میرود، اما سرانجام با واقعیتهای سختِ رهاشدگی و نومیدی در دوران پیری روبهرو میشود. هنگامی که کاموئنس با خاطرات و فقدانهای خود دستوپنجه نرم میکند، شعر سوگنامه او را برای وضعیت بشریت و نبرد جاودانه با هوسهای بیرحمانه سرنوشت ثبت میکند. پایان تأثیرگذار شعر بر پیکره شخصیتپردازیشده «گرسنگی» متمرکز است؛ او اشکهای نومیدی هنرمندانی چون کاموئنس را بهعنوان یادآور درد بهرسمیتشناختهنشده آنان گرد میآورد و در نهایت نیاز مبرم جامعه به عدالت و شفقت را آشکار میسازد.
این کتاب الکترونیکی از املای قرن نوزدهم استفاده میکند.