"Costituzione della Repubblica Italiana e Statuti Costituzionali del Regno", İtalyan Cumhuriyeti'nin anayasal çerçevesini ayrıntılandıran, muhtemelen 19. yüzyılın başlarında kaleme alınmış tarihî bir belgedir. Bu eser, yönetimin temel ilkelerini, devletin yapısını, yurttaşlık haklarını ve çeşitli hükümet organlarının rollerini ortaya koyar. İtalyan tarihinde önemli bir dönemi işaretleyen temel bir metindir; dönemin siyasi ve toplumsal değişimlerini yansıtır. Belgenin başlangıcı, Katolik dinini devlet dini olarak tesis eder ve egemenliğin yurttaşlarda bulunduğunu ileri sürer. Cumhuriyetin topraklarını tanımlar ve yurttaşlık haklarını, vatandaşlığa kabul hükümleri ile nüfus sicillerinin oluşturulması dâhil olmak üzere, ortaya koyar. Ayrıca çeşitli seçim kurulları tanıtılır; bunlar ulusal egemenliğin ilk organları olarak işlev görür ve temsilcilerin ile yönetici görevlilerin seçilmesine ilişkin mekanizmaların yanı sıra yasama süreçlerine dair usulleri de öne çıkarır. Bu açılış, İtalyan devletinin işlediği anayasal zeminin anlaşılmasına zemin hazırlar; devrimci bağlamından doğan hem değerleri hem de yapıyı yansıtır.