„Costituzione della Repubblica Italiana e Statuti Costituzionali del Regno” to dokument historyczny przedstawiający ramy konstytucyjne Republiki Włoskiej, prawdopodobnie sporządzony na początku XIX wieku. Dzieło zarysowuje fundamentalne zasady sprawowania władzy, strukturę państwa, prawa obywatelskie oraz role różnych organów rządowych. Jest to tekst założycielski, który wyznacza istotny okres w historii Włoch, odzwierciedlając ówczesne przemiany polityczne i społeczne. Początek dokumentu ustanawia religię katolicką religią państwową i stwierdza, że suwerenność spoczywa w obywatelach. Określa terytorium republiki i zarysowuje prawa obywatelskie, w tym przepisy dotyczące naturalizacji i tworzenia rejestrów stanu cywilnego. Ponadto wprowadza różne kolegia wyborcze, które służą jako pierwotne organy suwerenności narodowej, ukazując mechanizmy wyboru przedstawicieli i urzędników sprawujących władzę, a także procedury procesów ustawodawczych. To otwarcie przygotowuje grunt do zrozumienia konstytucyjnego tła, na którym funkcjonuje państwo włoskie, odzwierciedlając zarówno wartości, jak i strukturę, które wyłoniły się z jego rewolucyjnego kontekstu.