„Czarnoksiężyce-lekarze” autorstwa Charlesa Beadle’a to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja rozgrywa się w burzliwym kontekście kolonialnej Afryki, a tematy władzy, magii i konfliktów są eksplorowane przez pryzmę postaci czarnoksiężyców-lekarzy oraz tradycji plemiennej. Głównymi bohaterami są biały porucznik Hermann von Schnitzler und zu Pfeiffer, lokalni wodzowie, np. król MFunya MPopo, a także różni czarnoksiężyce-lekarze angażujący się w duchowe i polityczne intrygi swoich społeczności. Wstęp do powieści wyraźnie pokazuje, że akcja odbywa się w kolonialnym posterunku w okolicy jeziora Victoria Nyanza, a także podkreśla ostre kontrasty pomiędzy białymi osadnikami a rdzennymi mieszkańcami. Spotkujemy pułkownika zu Pfeiffera, który charakteryzuje się arogancją i poczuciem przewagi, a przy tym planuje kontrolować ludność Wongolo poprzez manipulację ich wierzeń religijnymi. W tę samą czas narracja przedstawia ważne postaci plemienne oraz ich zwyczaje, co doprowadza do narastania napięcia, gdy bohaterowie budują sojusze i sąsiadują z rywalami w świecie pełnym magii i superstycji. W tym kontekście powieść obiecuje bogate eksplorowanie zarówno osobistych, jak i politycznych dramatów, gdy życia tych postaci splétają się pod ciężkim cieniem kolonialnej dominacji.