Charles Beadle’ın “Cadı-Doktorlar” adlı romanı 20. yüzyılın başlarında yazılmıştır. Hikaye, sömürgeci Afrika’nın karışık ortamında geçmekte ve cadı-doktorlar ile kabile gelenekleri aracılığıyla güç, sihir ve çatışma temalarını ele almaktadır. Ana karakterler arasında beyaz teğmen Hermann von Schnitzler und zu Pfeiffer, Kral-God MFunya MPopo gibi yerli liderler ve kendi topluluklarının ruhsal ve politik entrikalarına karışmış çeşitli cadı-doktorlar bulunmaktadır. “Cadı-Doktorlar”ın başlangıcı, hikayenin Victoria Nyanza yakınlarındaki bir sömürge üssünde geçtiğini canlı bir şekilde ortaya koyarak beyaz yerleşimciler ile yerli sakinler arasındaki keskin farklılıklara dikkat çeker. Hikayede, Wongolo halkının dini inançlarını manipüle ederek onlar üzerinde kontrol kurmayı planlayan zu Pfeiffer Albay’ın kibirli ve üstün görüşlü tavrı da yer alır. Aynı zamanda anlatı, çeşitli kabile liderleri ve geleneklerini de tanıtarak, sihir ve batıl inançların hakim olduğu bu dünyada karakterlerin ittifaklar kurup rekabet ettikleri bir ortamda giderek artan gerilimi başlatır. Bu çerçevede, hikaye bu karakterlerin yaşamlarının sömürgeci baskının gölgesi altında nasıl iç içe geçtiğini ve hem kişisel hem de politik dramların nasıl geliştiğini derinlemesine incelemeyi vaat eder.