«Cantos Sagrados» van Manuel de Arriaga is een dichtbundel die aan het einde van de 19e eeuw werd geschreven. Dit werk weerspiegelt diep spirituele en filosofische thema’s en onderzoekt de relaties tussen de mensheid, de natuur en het goddelijke. Via zijn verzen wil het een hernieuwd gevoel voor rechtvaardigheid en schoonheid in de wereld inspireren en oproepen tot een gezamenlijk ideaal van liefde en begrip. Het begin van «Cantos Sagrados» introduceert de bedoelingen van de auteur en zijn opdracht aan toekomstige generaties, waarbij zijn overpeinzingen over een aan de poëzie en de zoektocht naar waarheid gewijd leven worden belicht. Arriaga legt uit dat deze gedichten meer dan drie decennia schrijfwerk omvatten, die hij indeelt in vier delen en waarin thema’s als geloof, liefde, rechtvaardigheid en het streven naar schoonheid aan bod komen. Elk gedicht is doordrongen van een diep verlangen en bezinning, terwijl de auteur zijn visie verwoordt op een harmonieuze kosmos waarin liefde en rechtvaardigheid zegevieren over materiële belangen. In deze eerste strofen zet hij de toon voor een poëtische verkenning van de reis van de ziel naar begrip en verlichting.