«ده هزار مایل با سورتمهٔ سگی» اثر هادسون استاک، سفرنامهای است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب مجموعهای از سفرهای زمستانی با سورتمهٔ سگی در مناطق ناهموار و کمجمعیتِ داخلی آلاسکا را روایت میکند و بر دشواریهای آبوهوای خشن و زیبایی چشماندازهایی که در مسیر دیده میشوند تأکید دارد. استاک که بهخاطر دستاوردهایش در کوهنوردی نیز شناخته شده است، بینشهایی دربارهٔ بومسازگانها، جمعیتهای بومی و تأثیر فعالیتهای تبلیغی مسیحی در این منطقه ارائه میدهد و ماجراجویی شخصی را به مسائل گستردهتر اجتماعی پیوند میزند. آغاز اثر زمینه را برای کاوش استاک در مناطق داخلی آلاسکا فراهم میکند؛ سفری زمستانی و بلندپروازانه که برای فصل ۱۹۰۵–۱۹۰۶ برنامهریزی شده بود. او از فربنکس برای سفر آماده میشود و تدارکات سفر با سورتمه بر فراز آبراهههای یخزده و اهمیت گروه سگهایش را شرح میدهد. روایت استاک واقعیتهای سخت سفر زمستانی، از جمله خطرهای آبِ سرریز و دشواریهای ناشی از سرمای شدید، را به تصویر میکشد. توجه او به جزئیات، تصویری زنده از چشمانداز ترسیم میکند و در عین حال نویدبخش آزمونهایی است که او و همراهانش در این سفر اکتشافی با آنها روبهرو خواهند شد. استاک از طریق حکایتهایی دربارهٔ برخوردهای آنان با طبیعت بکر و جوامع محلی، زمینه را برای روایتی گیرا از ماجراجویی، سختی و تأمل در یکی از آخرین مرزهای آمریکا فراهم میکند.