„La copa de Verlaine” Emilia Carrere to zbiór esejów i opowiadań napisanych na początku XX wieku. Praca ta dotyka życia i walk różnych artystów, poetów oraz postaci związanych z bohemskim stylem życia, wliczając słynnego Paula Verlaine’a oraz innych wybitnych literatów tego okresu. Autor zajmuje się tematami genialności, alkoholizmu, rozpaczy oraz tragiczno-komicznego charakteru ich życia i twórczości. Na początku opowieści poznajemy Paula Verlaine’a, przedstawionego jako tragiczna postać, pochłonięta niespełnioną chciwością, co doprowadziło do jego upadku i śmierci. Tekst wykreśla żywy obraz życia tego poety, opisując jego nawyki picia, interakcje z fanami i znajomymi, a także melancholijny klimat Paryża, w którym usiłował stworzyć swoją wybitną poezję. Carrere pokazuje dwulicowość istnienia Verlaine’a – jako słynnego literata i żalnego alkoholika – odnosząc się do tego, jak jego genius łączył się z tragicznym stylem życia, co stanowi podstawę dla analizy podobnych losów innych artystów.