Primitive Psycho-Therapy and Quackery
دربارهٔ این کتاب
«روان‌درمانی ابتدایی و شیادی» اثر رابرت مینز لارنس، اثری علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر شیوه‌های تاریخی درمان و عوامل روان‌شناختی مؤثر بر کارآمدی آن‌ها را بررسی می‌کند و به‌ویژه بر طلسم‌ها، افسون‌های جادویی و نقش تخیل در موقعیت‌های درمانی تمرکز دارد. نویسنده استدلال می‌کند که بسیاری از روش‌های ابتدایی درمان و موفقیت درمان‌های شیادانه را می‌توان به قدرت تلقین و تأثیر ذهنی نسبت داد، نه به هیچ‌گونه ویژگی ذاتی دارویی. آغاز متن این ایده را مطرح می‌کند که طلسم‌ها و افسون‌ها، که اغلب از دریچه خرافات درک می‌شدند، در گذر اعصار نقشی مهم در تکامل شیوه‌های پزشکی ایفا کردند. لارنس توضیح می‌دهد که باور بر این بود این اشیا دارای قدرت‌های محافظتی یا درمانی‌اند؛ قدرت‌هایی که عمدتاً از ایمان و تخیل کسانی سرچشمه می‌گرفت که از آن‌ها استفاده می‌کردند. او همچنین به گذار از این شیوه‌های کهن به رویکردهای روان‌شناختی مدرن در درمان اشاره می‌کند و میان باورهای تاریخی به امور ماوراءالطبیعی و برداشت‌های معاصر از سلامت روان و درمان ارتباطی برقرار می‌سازد.
