Robert Means Lawrence tarafından yazılan “İlkel Psikoterapi ve Sahtekarlık”, 20. yüzyılın başlarında yayımlanan bir bilimsel eserdir. Bu çalışma, iyileştirme yöntemlerinin tarihsel uygulamalarını ve bunların etkinliğine katkıda bulunan psikolojik faktörleri incelemekte; özellikle amuletlerin, büyülü nesnelerin ve hayal gücünün terapötik ortamlardaki rolüne odaklanmaktadır. Yazar, birçok ilkel tedavi yönteminin ve sahte tedavilerin başarısının, herhangi bir içsel tıbbi özelliğinden ziyade telkinin ve zihinsel etkilenmenin gücüne bağlı olduğunu savunmaktadır. Eserin giriş bölümünde, genellikle batıl inançlar çerçevesinde değerlendirilen amuletlerin ve büyülü nesnelerin yıllar boyunca tıbbi uygulamaların gelişiminde önemli bir rol oynadığı belirtilmektedir. Lawrence, bu nesnelerin koruyucu veya iyileştirici güçlere sahip olduğuna dair inançların, onları kullanan insanların imanı ve hayal gücünden kaynaklandığını açıklamaktadır. Ayrıca, bu eski uygulamalardan modern psikolojik tedavi yaklaşımlarına geçiş sürecine de değinerek, doğaüstü inançlar ile günümüzdeki ruh sağlığı ve terapi anlayışları arasında bir bağlantı kurmaktadır.