„Prymitywna psychoterapia i szarlataneria“ autorstwa Roberta Means Lawrence’a to naukowa publikacja napisana na początku XX wieku. W tym dziele badane są historyczne metody leczenia oraz psychologiczne czynniki wpływające na ich skuteczność, z szczególnym akcentem na amulety, magiczne talizmany oraz rolę wyobraźni w terapeutycznych procedurach. Autor twierdzi, że wiele prymitywnych metod terapii oraz skuteczność nieetycznych zabiegów można przypisać siłom sugestii i wpływu umysłu, a nie jakimś wewnętrznym właściwościom leczniczym tych metod. Wstęp do tekstu prezentuje ideję, że amulety i talizmany, często postrzegane przez pryzmę superstycji, odegrywały ważną rolę w rozwoju medycznych praktyk na przestrzeni wieków. Lawrence wyjaśnia, w jaki sposób wierzyło się, że te przedmioty posiadają moc ochronną lub leczniczą, a to w dużej mierze wynikało z wierzeń i wyobraźni osób, które je używały. Autor także zaznacza przejście od tych archaicznych praktyk do współczesnych psychologicznych podejść do leczenia, ukazując związek między dawne wierzenia w nadprzyrodzone siły a aktualnym rozumieniem zdrowia psychicznego i terapii.