«Нарысы да тэорыі пазнання» Аляксандра Філіпа — філасофскі трактат, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы даследуецца прырода пазнання і прынцыпы, на якіх яно грунтуецца, разглядаюцца складаныя ідэі пра час, успрыманне і рэальнасць. Філіп аналізуе, як пазнанне фарміруецца праз дынамічную дзейнасць, і крытыкуе існыя філасофскія парадыгмы, асабліва сенсуалісцкі погляд, паводле якога пазнанне ўзнікае выключна з пачуццёвага досведу. У пачатку твора аўтар разважае пра сучасны стан цывілізацыі, выказваючы занепакоенасць напрамкам развіцця чалавецтва ў хаосе сучаснага жыцця. Ён падкрэслівае важнасць дакладнага разумення прыроды пазнання для арыентавання ў гэтыя неспакойныя часы, акцэнтуючы неабходнасць прынцыпаў, якія дазваляюць асэнсавана думаць і дзейнічаць. Філіп закладае аснову для ўсебаковага разгляду гэтых ідэй, пачынаючы з паняцця часу і яго вымярэння, ствараючы філасофскі падмурак для даследавання таго, як людзі прыходзяць да разумення свету і саміх сябе.