کتاب «مسائل پژوهش روانی» اثر هریوارد کارینگتون، اثری علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر جنبههای نظری و تجربی پدیدههای روانی را بررسی میکند، بر ابعاد روانشناختی بهجای نمودهای جسمانی تأکید میورزد و بینشهایی برگرفته از سالها پژوهش در قلمرو امور فراهنجار ارائه میدهد. نویسنده میکوشد پیچیدگیهای پدیدههای روانی را آشکار کند و ماهیت هوشمندی را که در پس این رخدادها قرار دارد بررسی نماید. آغاز کتاب به تأملات کارینگتون درباره جایگاه پژوهش روانی بهعنوان رشتهای علمی و مشروع میپردازد. او استدلال میکند که اگر بتوان صحت هر یک از پدیدههای روانی را اثبات کرد، این حوزه شایسته بررسی جدی علمی است؛ در غیر این صورت، همچنان حدسپردازانه باقی میماند. او پیچیدگیها و چالشهای پیش روی پژوهشگران را بررسی میکند و ضمن اذعان به احتمال تقلب و سوءبرداشت، از تحقیق نظاممند درباره ماهیت ارتباطات واسطهای دفاع میکند. کارینگتون همچنین بر ضرورت پژوهشهای آینده درباره سازوکارهای زیربنایی این پدیدهها تأکید میگذارد و بر آن است که مطالعه مستمر ممکن است به درکی عمیقتر از آگاهی بینجامد.