‘De Decameron van Giovanni Boccaccio’ is een verzameling korte verhalen die Giovanni Boccaccio tussen 1348 en 1353 schreef. Tien jongeren vluchten voor de pest uit het getroffen Florence en vinden beschutting in een villa in de buitenlucht. Daar vertellen ze gedurende twee weken honderd verhalen over liefde – zowel tragische als erotische liefdesverhalen – maar ook over slimme humor, praktische grappen en levenslessen. Door deze vertelstructuur creeert Boccaccio een mozaïk van het middeleeuwse Italiaanse leven; hij satiriseert tevens de Kerk en onderzoekt thema’s als geluk, menselijke verlangens en sociale spanningen tussen verschillende klassen.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Decameron