«دکامرونِ جووانی بوکاچیو» اثر جووانی بوکاچیو، مجموعهای از داستانهای کوتاه است که بین سالهای ۱۳۴۸ و ۱۳۵۳ نوشته شده است. ده جوان از فلورانسِ گرفتار طاعون میگریزند و در ویلایی در حومه پناه میگیرند؛ جایی که دو هفته را با روایت صد داستان سپری میکنند. داستانهای آنان عشق تراژیک و اروتیک، بذلهگویی هوشمندانه، شوخیهای عملی و درسهای زندگی را دربر میگیرد. بوکاچیو از طریق این روایت قابدار، موزاییکی از زندگی ایتالیاییِ قرون وسطی خلق میکند و همزمان کلیسا را به طنز میگیرد و مضامینی چون بخت، امیال انسانی و تنشهای اجتماعی میان طبقات را بررسی میکند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/The_Decameron