«دکامرون، جلد اول» اثر جووانی بوکاچو مجموعهای از داستانهای کوتاه است که بین سالهای ۱۳۴۸ و ۱۳۵۳ نوشته شده است. ده جوان از فلورانسِ گرفتار طاعون میگریزند و به ویلایی در ناحیهای روستایی پناه میبرند؛ جایی که دو هفته را با نقل صد داستان سپری میکنند. این داستانها از عشق اروتیک تا عشق تراژیک، شوخطبعی زیرکانه، شوخیهای عملی و درسهای زندگی را دربرمیگیرند. این اثر روحانیان را به هجو میگیرد، قدرت بخت را بررسی میکند و تنشهای میان طبقات اجتماعی را به تصویر میکشد. این کتاب که به زبان فلورانسیِ عامیانه نوشته شده، به شاهکاری از نثر آغازین ایتالیایی بدل شد و بر آثاری چون «حکایتهای کانتربری» اثر چاسر تأثیر گذاشت.
پیوندهای ویکیپدیا: