«Дэкамерон Джавані Бакачо» Джавані Бакачо — гэта зборнік кароткіх апавяданняў, напісаных паміж 1348 і 1353 гадамі. Дзесяць маладых людзей уцякаюць з ахопленай чумой Фларэнцыі ў загарадную вілу, дзе бавяць два тыдні, распавядаючы сто гісторый. Іх апавяданні ахопліваюць каханне — як трагічнае, так і эратычнае, — дасціпнасць, практычныя жарты і жыццёвыя ўрокі. Праз гэтую рамкавую аповедную структуру Бакачо стварае мазаіку сярэднявечнага італьянскага жыцця, адначасова сатырычна паказваючы Царкву і раскрываючы тэмы лёсу, чалавечых жаданняў і сацыяльнай напружанасці паміж класамі.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/The_Decameron