„Przewodnik młodego człowieka” autorstwa Williama A. Alcotta jest poradnikiem dotyczącym osobistego rozwoju, napisanym na początku XIX wieku. Cel tej książki jest udostępnienie młodym ludziom zasad formowania charakteru, podkreślając wagę wysokich ideali, pracowitosti, moralności oraz osobistej odpowiedzialności, aby stali się dobrymi i użytecznymi członkami społeczności. Książka stanowi praktyczny poradnik zawierający zasady dotyczące wyboru życiowych drog, etyki w pracy oraz osobistych nawyków. W prefacji autor wyjaśnia swoje intencje i cel tej publikacji; przyznaje, że na początku chciał tylko skompilować dostępne materiały o młodzieży, ale uznal za konieczne stworzenie oryginalnego tekstu zgodnego ze swoimi zasadami. Podkreśla ważność postawienia wysokich celów w życiu oraz różnorakich motywów, które wpływają na zachowanie młodych ludzi – od osobistej szczęśliwości po rodzinne obowiązki i społeczne role. Alcott proponuje ramy dla kształtowania charakteru, twierdząc, że młodzi ludzie powinni starać się żyć życiem pełnym użyteczności i moralnej integryty; podkreśla, że dążenie do doskonałości w końcu przyczyni się do większego wkładu ich w rozwój społeczności i narodu jako całości.