«دزدان صلح» اثر آرتورو بیانکی، رمانی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان در پسزمینهٔ حماسهٔ گاریبالدی، برههای مهم در تاریخ ایتالیا که با اعمال میهنپرستانه و آرمانهای جوانانه رقم خورده است، رخ میدهد. رمان بر شخصیتهای اصلی، آلفردو و ویولتا، تمرکز دارد؛ آنها در میان آشوب عشق، حسادت و انتظارات اجتماعی راه خود را میجویند. آغاز رمان آلفردو را معرفی میکند؛ نقاشی درمانده که عاشق ویولتا، زن ثروتمند، است و به وضعیت عاطفی او میپردازد؛ وضعیتی که با حس عمیق حسادت و ناامنی مشخص میشود. روایت به دوگانگی عشق و حسادت بهعنوان نیروهای اصلیِ برهمزنندهٔ آرامش درونی انسان اشاره دارد. در فصلهای آغازین، شیفتگی آلفردو به ویولتا را در کنار حسادت فزایندهٔ او میبینیم؛ حسی که رابطهٔ آن دو را پیچیده میکند. بیانکی بهطرزی تأثیرگذار مضامین فشارهای اجتماعی و آرمانهای عاشقانه را درهم میتند و زمینه را برای کاوشی دراماتیک در عشق و کشمکشهای همراه آن فراهم میسازد.