„豆棚闲话” («Rozmowy pod pergolą fasolową») autorstwa Ainajushiego to zbiór esejów narracyjnych, prawdopodobnie napisanych pod koniec XIX wieku. Dzieło zgłębia tematykę ludzkich emocji i interakcji społecznych poprzez rozmaite anegdoty i opowieści, koncentrując się zwłaszcza na złożoności relacji kształtowanych przez zazdrość. Początek tekstu przedstawia scenę pełną wyrazistych opisów codziennego życia na wsi, gdzie ludzie gromadzą się pod pergolami fasolowymi, by wymieniać się opowieściami i omawiać lokalne wiadomości. Narrator wprowadza dialog między bohaterami, łącząc poezję i prozę, gdy rozważają temat zazdrości, szczególnie u kobiet. Dzięki opowieściom o takich postaciach jak tragiczny Liu Boyu i jego zazdrosna żona, a także dzięki pełnym humoru, krytycznym obserwacjom na temat zazdrości jako powracającego motywu społecznego, tekst zaczyna splatać zabawne historie z głębokim komentarzem społecznym, sugerując, że nawet niewinne spotkania mogą ujawniać głęboko skrywane emocje wśród sąsiadów.