„Rośliny lecznicze Filipin” autorstwa T.H. Pardo de Tavery to naukowa publikacja napisana na końcu XIX wieku. W tym dziele dokładnie opisano zastosowania różnych rodzimych roślin występujących na Filipinach w celach leczniczych, a także ich botaniczne właściwości i wykorzystanie w tradycyjnej medycynie. Celem książki jest dokumentowanie bogatych praktyk terapeutycznych związanych z filipińską florą, z naciskiem na połączenie lokalnego wiedzy z oficjalnymi naukami medycznymi. Na początku publikacji znajdują się przedmowy tłumacza i autora, w których wyjaśniono motywację do badania i dokumentowania roślin leczniczych Filipin, opierając się zarówno na tradycyjnych praktykach miejscowej ludności, jak i na naukowych badaniach. Tavera podziela się swoimi doświadczeniami z zbierania botanicznych ekspozytów i zaznacza, że tekst ten stanowi przydatne źródło informacji dla medyków chcących lepiej zrozumieć tropykalną medycynę. Przedmowy podkreślają również ważność lokalnych metod terapii oraz potencjalne przewagi roślin rodzimych w leczeniu chorób w porównaniu z egzotycznymi alternatywami, co stanowi przygotowanie do szczegółowych opisów roślin leczniczych umieszczonech dalej w tekście.