«Жах Пааволы: альбо Багацце і каханне» Германа Ніэмі — раман, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Падзеі разгортваюцца ў маляўнічай мясцовасці Пааволы, дзе лёсы дзвюх сем’яў — адной заможнай, а другой беднай — пераплятаюцца на фоне тэм кахання, страты і грамадскага ціску. У цэнтры сюжэта Ліілы, дачка багатага землеўладальніка, і Ханеса, сын беднага арандатара, чыё нявіннае каханне сутыкаецца з перашкодамі, абумоўленымі іх розным сацыяльным становішчам. Пачатак рамана паказвае кантраст паміж жыццём жыхароў Пааволы. У ім малюецца спакойная карціна вясковай прыгажосці вакол сядзібы заможнага землеўладальніка і адначасова паказваюцца цяжкасці беднай сям’і, якая жыве побач. Падзеі фіксуюць радасны момант: у заможнай сям’і нараджаецца Лііла, а паралельна нараджаецца Ханес, што падкрэслівае агульную чалавечнасць, непарыўна звязаную з іхнімі лёсамі. Па меры знаёмства з героямі мы назіраем, як зараджаецца сяброўства паміж Ліілай і Ханесам, ствараючы аснову для будучых выпрабаванняў, абумоўленых няроўнасцю багацця, грамадскімі чаканнямі і асабістымі памкненнямі, якія будуць вызначаць іх жыццё і выбар.