«Кароль каралёў» Г. Дж. Уэлса — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У цэнтры сюжэта — жыццё Альберта Эдварда Прімбі, былога ўладальніка пральні і ўдаўца, які спрабуе знайсці сваё месца ў свеце, што змяняецца і напоўнены грамадскімі зрухамі ды асабістымі выпрабаваннямі. Апавяданне спалучае элементы сучаснасці і гісторыі, паказваючы адносіны Прімбі, асабліва з жанчынамі, пакуль ён змагаецца са сваімі марамі і чаканнямі, якія на яго ўскладаюць. У пачатку твора мы знаёмімся з жыццём Прімбі: пасля смерці жонкі ён адыходзіць ад справы пральні, разважае пра сваё мінулае і дзіўныя падзеі, якія вызначылі яго жыццё да 1920 года. У апавяданні разглядаюцца яго раннія гады, яго сур’ёзны, але адначасова мудрагелісты характар і ўзаемадзеянне з такімі персанажамі, як Крысціна Хосэт і Міта Пінкі, што прадказвае складаныя ўзаемаадносіны кахання, амбіцый і грамадскіх роляў, з якімі ён сутыкнецца. У гэтых першых раздзелах Уэлс закладае аснову развіцця Прімбі, калі той адпраўляецца ў сваё падарожжа, намякаючы на выпрабаванні і пераўтварэнні, якія чакаюць яго ў тканіне грамадства пачатку XX стагоддзя.