«Na śmierć» Яна Гнатоўскага — кранальны раман, дзеянне якога разгортваецца ў пачатку XX стагоддзя, у час неспакою ва Усходняй Еўропе, асабліва на фоне польскай барацьбы супраць прыгнёту. Гэты эмацыйны аповед раскрывае тэмы сям’і, самаахвярнасці і цяжкага цяжару непазбежнай страты, калі героі сутыкаюцца з наступствамі палітычных рэпрэсій і пагрозай смяротных прысудаў. Гісторыя перадае глыбіню чалавечых пачуццяў, звязаных з надзеяй і адчаем, і знаходзіць водгук у чытачоў, якія цэняць глыбокае даследаванне характараў на гістарычным фоне. У рамане распавядаецца пра сям’ю ў крызісе, якая перажывае набліжэнне пакарання смерцю Стася, старэйшага сына, чый лёс цяжкім каменем ляжыць на іх сэрцах. Праз вочы маладога Янка, разрываемага паміж дзіцячай нявіннасцю і суровай рэчаіснасцю, якая яго акружае, мы назіраем гора і адчай яго маці, а таксама жорсткія грамадскія ўмовы, што прыводзяць да гэтай неймавернай пагрозы. Сям’я пагружаная ў свет тайных сустрэч, размоў шэптам і змрочнай атмасферы жалобы, якая дасягае кульмінацыі ў глыбокай духоўнай барацьбе, калі яны спрабуюць змірыцца са сваёй стратай і з больш шырокім значэннем ахвяры іх сына дзеля агульнага дабра. Урэшце аповед сутыкае чытача з паняццямі веры, пакоры і вечнай прыроды ахвяры, калі сям’я знаходзіць суцяшэнне ў агульным цярпенні і веры ў вышэйшую мэту, якая выходзіць за межы іх гора.