„Cuda” J.D. Beresforda to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść dotyka tematów inteligencji, anomalii oraz społecznych percepcji związanych z nimi, a to przede wszystkim poprzez pryzmę niezwykłego dziecka o imieniu Victor Stott. Akcja powieści skupia się na Ginger Stott, ambitnej krzykietce, czija życiowa droga przyjmuje niespodziewane obraty ze względu na wyjątkowe właściwości jej syna. Na początku książki czytelnik dowiaduje się o scenie w pociągu, gdzie nieznany narrator obserwuje kobietę z nietypowym niemowlęciem. Wygląd dziecka przyciąga uwagę innych pasażerów, wywołując zarówno fascynację, jak i odraz. Podczas rozmyślań narratora nad tym, co uważa za „anomalię”, dowiadujemy się, że przez cały pierwszy rok życia dziecko nie mówiło ani nie płakało. Opowieść dotyka również zachowania matki, która chroni swoje dziecko, oraz reakcji osób otaczających ją, co pokazuje na napięciu pomiędzy normą a wyjątkowością. Ten spotkanie wskazuje na złożoność charakteru Victora Stotta i przygotowuje grunt do opisania jego nietypowego dzieciństwa oraz wyzwań, przed którymi stanęła jego rodzina.