„Dzieła lorda Byrona, tom 7. Poezja” autorstwa barona George’a Gordona Byrona to zbiór wierszy, epigramów i drobniejszych utworów tego poety, skompilowany na początku XX wieku. Ten tom zawiera różnoraką poezję Byrona z lat 1798–1824, która ilustruje jego błyskowy humor oraz refleksje nad społecznymi i politycznymi problemami swojego czasu. Pokazuje się tu wielka różnorakość twórczości Byrona – od humorystycznych epigramów po głębokie rozmyślenia o życiu i śmierci. Na początku tomu znajduje się wstęp, który daje informacje o procesie składania tego zbioru, opisuje różne źródła tekstów oraz znaczenie zawartych w nich utworów, np. „Epigram na temat staruszki” i „Epitaf na cześć Johna Adamsa”. Ten wstęp nie tylko odzwierca komedijski styl Byrona, ale także dotyka jego refleksji nad ludzką naturą, satyry na społeczne normy oraz zabawnego użycia języka. Tematy takie jak absurdność życia i rozmyślenia o śmierci odgrywają ważną rolę w tej kolekcji, tworząc przyjazny i zróżnicowany klimat poetyki Byrona.