„Punicorum Libri Septemdecim” autorstwa Tiberiusa Catia Siliusa Italicusa to epicki wiersz łaciński napisany w latach 83–96 naszej ery. Jest najdłuższym zachowanym wierszem łacińskim z czasów starożytności i opisuje II wojnę punicką w dwunastu tysiącach wersów, skupiając się na legendarnym konflikcie pomiędzy kartagińskim generałem Hannibalem a rzymskim dowódcą Scypionem Afrykańskim. Silius w dużej mierze czerpał inspirację z stylu Virgila i historii Livy, przeradzając największą militarną kampanię Rzymu w epicki utwór, w którym boskie interwencje i prorocze wizje łączą się z opowieścią o wydarzeniach historycznych.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Punica_(poem))