„Principia Mathematica Philosophiae Naturalis” Isaaca Newtona to trzytomowe dzieło, pierwszy raz wydane w 1687 roku. Napisane w łacynie, prezentuje rewolucyjne zasady ruchu i uniwersalnej grawitacji sformułowane przez Newtona, transformując rozrzucone obserwacje w spójną matematyczną strukturę umożliwiającą zrozumienie fizycznego wszechświata. Dzieło wyjaśnia ruch planet, przypływy i odpływy, komety oraz kształt Ziemi na podstawie geometrycznych twierdzeń i empirycznych badań. Uznawane za największy naukowy traktat w historii, to dzieło wpłynęło na rozwoj współczesnej fizyki i astronomii, znacząco zmieniając sposob, w jaki ludzkość postrzega przyrodę.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Philosophi%C3%A6_Naturalis_Principia_Mathematica