«Іўрыцкая літаратура» Эпіфаніуса Ўілсана — навуковая анталогія, напісаная ў пачатку XX стагоддзя. Гэты твор уключае выбраныя значныя тэксты з талмудычных трактатаў, іўрыцкіх мелодый і кабалістычных твораў, імкнучыся прадэманстраваць глыбіню і разнастайнасць традыцый іўрыцкай літаратуры. Верагодна, кніга заклікана падкрэсліць уплыў іўрыцкай думкі і духоўнасці на сучасную цывілізацыю, прапануючы ўяўленне як пра рэлігійныя, так і пра філасофскія аспекты. У пачатку тома змешчана спецыяльнае ўводзіны, дзе сфармуляваны асноўныя характарыстыкі іўрыцкай літаратуры і яе глыбокі ўплыў на чалавечую цывілізацыю. Уілсан супрацьпастаўляе іўрыцкае імкненне да міру, заснаванае на Божым промысле і маральнай адпаведнасці, эстэтычным мэтам грэчаскай літаратуры і каштоўнасцям рымскай культуры, арыентаваным на сілу. Ён рыхтуе глебу для разгляду некананічных іўрыцкіх твораў, падкрэсліваючы іх прыгажосць, тонкасць і актуальнасць, а таксама знаёміць чытача з талмудычнай і кабалістычнай традыцыямі як неад’емнымі складнікамі іўрыцкай думкі. У тэксце акрэсліваецца значэнне Талмуда як усёабдымнага кіраўніцтва па яўрэйскім праве і этыцы, паказваецца яго роля ў захаванні яўрэйскай ідэнтычнасці і духоўнасці на працягу гісторыі.