«Дон Кіхот з Ла-Манчы» Мігеля дэ Сервантэса Сааведры — іспанскі раман, апублікаваны ў дзвюх частках у 1605 і 1615 гадах. Дробны дваранін чытае так шмат рыцарскіх раманаў, што губляе сувязь з рэальнасцю і вырашае сам стаць вандроўным рыцарам. Перайменаваўшы сябе ў Дон Кіхота, ён бярэ простага селяніна ў збраяносцы і адпраўляецца адраджаць рыцарства. Разам яны перажываюць прыгоды, у якіх ілюзіі Дон Кіхота ператвараюць ветракі ў волатаў, а заезныя двары — у замкі, сціраючы мяжу паміж фантазіяй і рэальнасцю.