„Człowiek i jego przodkowie: studium ewolucji” autorstwa Charleza Morrisa to naukowa publikacja napisana na końcu XIX wieku. Praca ta zajmuje się pochodzeniem ludzkości z punktu widzenia teorii evolucji, badając proces przekształcenia niższych form życia w współczesnego człowieka na podstawie różnych dowodów – anatomicznych, skamieniałościowych oraz dotyczących rozwoju organizmów. Wstęp do tekstu przedstawia dwa głównego punkty widzenia na temat pochodzenia ludzi: koncepcję kreacjonizmu, opierającą się na boskiej władzy, oraz hipotezę ewolucji, bazującą na naukowych dowodach. Autor wyraźnie zamierza pomóc czytelnikom zrozumieć fakty potwierdzające teorię evolucji i odwieść ich od starożytnych religijnych doktryn, które nie mają żadnego empirycznego oparcia. Dalej Morris omawia najnowsze osiągnięcia w badaniu pochodzenia ludzkości oraz odkrycia skamieniałości, podkreślając znaczenie struktur reliktywnych i biologii rozwoju jako dowodów na ewolucję człowieka. Wstępny fragment tekstu wskazuje, że czytelnicy mogą się spodziewać dogłębnego rozpatrzenia mechanizmów evolucji oraz empirycznych danych potwierdzających tezę, że ludzie pochodzą od niższych zwierząt.