„Papieren Kinderen: opowiadania i esejże” Justusa van Maurika to zbiór opowiadań i esejów napisanych w końcu XIX wieku. Akcja książki skupia się na tematach tchórzosti oraz trudnościach, przed którymi stoji starzejący aktor Adriaan Walten, walczący z osobistymi i zawodowymi problemami wraz z rodziną. Opowieść dotyka relacji pomiędzy postaciami, szczególnie między Waltenem a jego córką. W prologu poznajemy Adriaana Waltena – kiedyś sławnego aktora, który teraz musi stawić czoła surowym realnościom starzenia i finansowych trudnościach. Gdy nerwowo przygotowuje się do spotkania z byłym uczniem, Willemem Hosteinem, w nadziei uzyskać pomoc na benefis w celu pomocy swojej córce cierpiącej na chorobę umysłu, głębokość jego rozpaczy staje się wyraźna. Scenografia otwiera drogę do dogłębnego spojrzenia na przeszłość postaci oraz ich aktualne problemy, a cała opowieść charakteryzuje się bogatą emocjonalną złożonością, krytyką społecznych zjawisk oraz trwałymi więzami rodzinnych w obliczu trudności.