„Czerwona ręka Ulsteru” autorstwa George’a A. Birminghama to powieść historyczna napisana na początku XX wieku. Opowieść dotyka złożonych politycznych konfliktów w Irlandii w okresie debat o autonomicznej administracji kraju; w jej centrum znajdują się postaci takie jak Joseph Peterson Conroy, bogaty Amerykanin, oraz Bob Power, jego odważny irlandzki sekretarz, którzy angażują się w rewolucyjne polityczne inicjatywy. Narracja pokazuje ich ambicje oraz dynamikę stosunków pomiędzy angielską społecznością a irlandzkim nacjonalizmem. W pierwszych scenach Conroy, po zdobyciu dużego majątku, rozczarowuje się londyńskim życiem i pustotą swojego wykwintnego stylu życia; szuka czegoś bardziej pasjonującego i wraz z Bobem rozważa możliwość podburzania zamieszek na terenie Irlandii, proponując sfinansowanie rebelii przeciwko brytyjskiej władzy. Z kolei perspektywa Boba Powera na irlandzką politykę pokazuje połączenie sceptycyzmu z lojalnością; jego postawa odzwierca dynamikę rosnących ambicji obu bohaterów. Ich rozmowy wskazują na nieuchronny konflikt pomiędzy irlandzkimi nacjonalistami a lojalistami, co stanowi podstawę dla dalszego rozwoju akcji.