«امر غریب» اثر زیگموند فروید، نوشتهای علمی است که در اوایل قرن بیستم نگاشته شده است. این اثر مفهوم «امر غریب» را بررسی میکند و به مطالعه احساسات ناراحتی و ترسی میپردازد که از غریبه شدنِ امر آشنا ناشی میشوند. فروید به ریشههای روانشناختی این احساسات میپردازد و میان آنها و خاطرات سرکوبشده و ترسهای دوران کودکی ارتباط برقرار میکند. فروید در آغاز متن درباره نادر بودن پژوهشهای زیباییشناختی برای روانکاوان بحث میکند و تأکید دارد که زیباییشناسی سنتی اغلب مفهوم امر غریب را نادیده میگیرد. او به اثر ای. ینتش درباره جنبههای روانشناختی امر غریب اشاره میکند و پیوند آن را با عدمقطعیت ذهنی و ناراحتی ناشی از شناختن امر آشنا در بستری ناآشنا برجسته میسازد. فروید مطرح میکند که امر غریب زمانی پدیدار میشود که چیزی که زمانی آشنا بوده، بر اثر خاطرات یا ترسهای سرکوبشده unsettling شود؛ او قصد دارد این موضوع را با نمونههای گوناگون توضیح دهد و در نهایت به درک عمیقتری از این واکنش عاطفی پیچیده برسد.